Udar słoneczny kojarzymy przede wszystkim z długim przebywaniem na plaży, intensywnym opalaniem lub spacerem w pełnym słońcu. Problem w tym, że pierwsze objawy przegrzania organizmu łatwo pomylić ze zwykłym zmęczeniem. Ból głowy, zawroty, osłabienie, nudności czy silne pragnienie po kilku godzinach spędzonych na zewnątrz mogą być sygnałem, że organizm przestaje skutecznie regulować temperaturę.
Dlatego tak ważne jest, aby wiedzieć, jak rozpoznać udar słoneczny, czym różni się on od wyczerpania cieplnego i kiedy konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Szczególnej uwagi wymagają dzieci, osoby starsze oraz osoby z chorobami przewlekłymi, ponieważ są bardziej podatne na negatywne skutki wysokiej temperatury.

Określenia „udar słoneczny” i „udar cieplny” bywają stosowane zamiennie, ale nie zawsze oznaczają dokładnie to samo.
Udar słoneczny tradycyjnie wiąże się z długotrwałą ekspozycją głowy i organizmu na intensywne promieniowanie słoneczne. Udar cieplny jest natomiast ciężkim stanem przegrzania, w którym organizm traci zdolność do skutecznego oddawania nadmiaru ciepła. Może dojść do niego nie tylko podczas opalania, ale również podczas intensywnego wysiłku w upale, w gorącym i wilgotnym pomieszczeniu czy w innych warunkach sprzyjających przegrzaniu.
Najważniejsza różnica z punktu widzenia pierwszej pomocy jest taka, że udar cieplny jest stanem zagrożenia życia. Nie należy czekać, aż objawy same miną, szczególnie gdy pojawiają się zaburzenia świadomości, utrata przytomności, drgawki lub bardzo wysoka temperatura ciała.
| Cecha | Wyczerpanie cieplne | Udar cieplny |
| Temperatura ciała | podwyższona | często bardzo wysoka, około 40°C lub więcej |
| Potliwość | zwykle nasilona | może być zmniejszona lub nieobecna, ale nie zawsze |
| Ból i zawroty głowy | częste | częste |
| Nudności i wymioty | mogą wystąpić | mogą wystąpić |
| Zaburzenia świadomości | zwykle nie | charakterystyczny objaw alarmowy |
| Utrata przytomności | możliwa, ale rzadsza | może wystąpić |
| Postępowanie | szybkie schłodzenie i nawodnienie | natychmiastowa pomoc medyczna i intensywne chłodzenie |
Warto pamiętać, że brak potu nie jest konieczny do rozpoznania udaru cieplnego. Osoba z udarem może mieć zarówno suchą skórę, jak i intensywnie się pocić. Najważniejsze są wysoka temperatura oraz objawy neurologiczne, takie jak splątanie, zaburzenia świadomości czy utrata przytomności.
Zachęcamy do zapoznania się z jednym z naszych wcześniejszych wpisów na temat: Odwodniona skóra była moim problemem - sposoby na nawilżenie
Objawy udaru słonecznego mogą rozwijać się stopniowo. Początkowo osoba może skarżyć się jedynie na ból głowy, zmęczenie lub pragnienie. Z czasem mogą pojawić się nudności, wymioty, zawroty głowy, szybkie bicie serca i zaburzenia świadomości.
Polskie materiały dotyczące przegrzania organizmu wymieniają między innymi szybki wzrost temperatury ciała, ból i zawroty głowy, nudności i wymioty, zaburzenia widzenia, przyspieszony oddech, szybkie bicie serca oraz utratę przytomności.
Wyobraź sobie osobę, która spędziła kilka godzin na plaży. Początkowo czuje się dobrze, ale po powrocie zaczyna narzekać na silny ból głowy. Później pojawiają się nudności, zawroty głowy i wyraźne osłabienie.
To nie jest moment na dalsze opalanie ani „odespanie” objawów w nagrzanym pokoju. Osobę trzeba przenieść w chłodne miejsce, rozpocząć schładzanie i obserwować jej stan.
Jeżeli pojawia się splątanie, problemy z kontaktem, utrata przytomności, drgawki lub bardzo wysoka temperatura, sytuacja wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Przyczyny udaru słonecznego są związane przede wszystkim z nadmiernym obciążeniem organizmu wysoką temperaturą i promieniowaniem słonecznym. Ryzyko zwiększa się, gdy jednocześnie dochodzi do odwodnienia, intensywnego wysiłku lub długiego przebywania w pełnym słońcu.
Nie istnieje jedna określona liczba minut, po której pojawia się udar słoneczny. To, jak szybko dojdzie do przegrzania, zależy między innymi od temperatury i wilgotności powietrza, aktywności fizycznej, możliwości schładzania organizmu, wieku oraz stanu zdrowia.
Szczególnie narażone są małe dzieci i osoby starsze. Ryzyko jest również większe u osób z niektórymi chorobami przewlekłymi oraz przy stosowaniu części leków.
Zapraszamy do zapoznania się z jednym z naszych wcześniejszych artykułów na temat: Koreańska pielęgnacja - jak wygląda i jak działa?
U dorosłego pierwsze objawy mogą wyglądać niepozornie. Pojawia się pragnienie, zmęczenie, ból głowy lub zawroty głowy. Często osoba nadal jest w stanie normalnie rozmawiać i funkcjonować, dlatego łatwo zbagatelizować problem.
Niepokój powinny wzbudzić przede wszystkim szybko narastające objawy, bardzo wysoka temperatura, zaburzenia orientacji, nietypowe zachowanie, problemy z mówieniem, drgawki lub utrata przytomności.
W przypadku udaru cieplnego zaburzenia neurologiczne są szczególnie istotnym sygnałem alarmowym. Zmieniony stan psychiczny może być oznaką udaru cieplnego wymagającego natychmiastowej pomocy.
Dzieci są bardziej podatne na przegrzanie niż osoby dorosłe, dlatego podczas upałów wymagają szczególnej obserwacji. Małe dziecko może nie powiedzieć wprost, że źle się czuje, a pierwsze objawy mogą zostać zauważone dopiero przez rodzica.
Podczas pobytu na plaży, placu zabaw czy wycieczki trzeba zwracać uwagę na nietypową senność, rozdrażnienie, osłabienie, ból głowy, nudności, silne pragnienie lub zmianę zachowania.
W przypadku małych dzieci szczególnie ważne jest zapewnienie cienia, lekkiego ubrania i regularnego dostępu do płynów.
Zachęcamy do zapoznania się z wpisem: Sekret gładkiej skóry - poznaj go z nami!
Pierwsza pomoc przy podejrzeniu przegrzania polega przede wszystkim na przerwaniu ekspozycji na słońce i rozpoczęciu chłodzenia organizmu.
Osobę przytomną należy przenieść do chłodnego, zacienionego miejsca, poluzować lub zdjąć zbędną odzież i rozpocząć schładzanie skóry chłodną wodą, wentylatorem lub chłodnymi okładami. Jeżeli jest przytomna i może bezpiecznie połykać, można podawać chłodne płyny małymi porcjami.
Jeśli występują zaburzenia świadomości, drgawki, utrata przytomności lub bardzo wysoka temperatura, dzwoń pod 112 lub 999. Udar cieplny jest stanem zagrożenia życia.
Nie należy podawać płynów osobie nieprzytomnej lub mającej zaburzenia świadomości, ponieważ może dojść do zachłyśnięcia. W takiej sytuacji trzeba ocenić oddech, zapewnić drożność dróg oddechowych i postępować zgodnie z instrukcjami dyspozytora.
W przypadku ciężkiego przegrzania chłodzenie jest jednym z najważniejszych elementów pierwszej pomocy. Nie powinno się czekać na przyjazd pomocy bez podejmowania działań.
Można wykorzystać chłodną wodę, wentylator, mokre ręczniki lub okłady. W ciężkich przypadkach szybkie obniżanie temperatury jest priorytetem. Ważne jest również ciągłe obserwowanie stanu poszkodowanego. Jeżeli traci przytomność, ale oddycha, należy ułożyć go w pozycji bezpiecznej. Jeżeli nie oddycha prawidłowo, trzeba rozpocząć resuscytację zgodnie z zasadami pierwszej pomocy i poleceniami dyspozytora.
Łagodne przegrzanie lub wyczerpanie cieplne może poprawić się po przeniesieniu do chłodnego miejsca, odpoczynku, schłodzeniu i uzupełnieniu płynów. Przy wyczerpaniu cieplnym poprawa powinna nastąpić po schłodzeniu organizmu; jeśli stan nie poprawia się w ciągu około 30 minut, potrzebna jest pomoc medyczna.
Inaczej wygląda sytuacja przy podejrzeniu udaru cieplnego. Nie należy wtedy czekać, aż objawy ustąpią. Wysoka temperatura połączona z zaburzeniami świadomości, drgawkami lub utratą przytomności jest wskazaniem do natychmiastowej pomocy medycznej.
Nie da się określić bezpiecznej liczby minut. Dwie osoby mogą przebywać w takich samych warunkach przez podobny czas, a ich reakcja organizmu będzie zupełnie inna.
Znaczenie ma między innymi temperatura, wilgotność, wysiłek fizyczny, nawodnienie, ubranie, dostęp do cienia oraz indywidualna podatność na przegrzanie.
Dlatego zamiast kierować się zegarkiem, trzeba obserwować własne samopoczucie i reagować na pierwsze oznaki przegrzania. Szczególnej ostrożności wymagają dzieci, seniorzy oraz osoby z chorobami przewlekłymi.
Zachęcamy do lektury naszego artykułu pod tytułem: Depilacja laserowa a rogowacenie okołomieszkowe - czy to bezpieczne?
Profilaktyka jest znacznie prostsza niż leczenie skutków ciężkiego przegrzania. W czasie upałów ograniczaj pobyt w pełnym słońcu, szczególnie w godzinach największego nasłonecznienia, pij regularnie, noś lekką i przewiewną odzież oraz nakrycie głowy.
NFZ zaleca między innymi ograniczenie przebywania w pełnym słońcu, regularne picie wody, stosowanie ochrony przeciwsłonecznej, noszenie nakrycia głowy i unikanie nadmiernego wysiłku podczas upału.
Ochrona przed słońcem dotyczy jednak nie tylko temperatury ciała.
Intensywne promieniowanie UV może prowadzić do oparzeń słonecznych i przewlekłego uszkadzania skóry. Skóra po intensywnym opalaniu może być zaczerwieniona, bolesna, rozgrzana i bardziej podatna na podrażnienia.
Z perspektywy kosmetologii ma to również znaczenie w kontekście profesjonalnych zabiegów. Świeża opalenizna lub podrażniona po słońcu skóra może być przeciwwskazaniem do części procedur laserowych.
Dotyczy to między innymi zabiegów takich jak laser frakcyjny, przy których stan skóry i ekspozycja na słońce są uwzględniane podczas kwalifikacji.
„Po intensywnym opalaniu skóra może być nie tylko ciemniejsza, ale również bardziej reaktywna i podrażniona. Dlatego podczas kwalifikacji do zabiegów laserowych zawsze zwracamy uwagę na ostatnią ekspozycję na słońce i aktualny stan skóry. Bezpieczeństwo jest ważniejsze niż wykonanie zabiegu w zaplanowanym terminie”.
W praktyce gabinetowej oznacza to, że po intensywnym opalaniu nie powinno się samodzielnie zakładać, że skóra jest gotowa do zabiegu tylko dlatego, że nie jest już zaczerwieniona. Ostateczna kwalifikacja zależy od rodzaju procedury, użytego urządzenia oraz aktualnej kondycji skóry.
Wyobraźmy sobie osobę, która podczas upalnego dnia spędza kilka godzin na plaży. Przez większość czasu czuje się dobrze, ale pod koniec dnia pojawia się silny ból głowy, pragnienie i zawroty.
Zamiast odpocząć w cieniu, osoba wraca samochodem do nagrzanego mieszkania i kładzie się spać. Po kilku godzinach pojawiają się wymioty i problemy z logicznym kontaktem.
Taki scenariusz pokazuje, dlaczego pierwsze oznaki przegrzania nie powinny być ignorowane. Przy pogarszającym się stanie zdrowia nie należy czekać na samoistną poprawę. W przypadku objawów sugerujących udar cieplny potrzebna jest pilna pomoc medyczna.
Opinia klientki
„Po całym dniu na plaży myślałam, że jestem po prostu zmęczona. Wieczorem zaczął mnie jednak bardzo boleć głowa i zrobiło mi się niedobrze. Dopiero później zrozumiałam, że to mogą być objawy przegrzania. Teraz podczas upałów dużo bardziej pilnuję picia wody, robię przerwy w cieniu i nie spędzam całego dnia bezpośrednio na słońcu”.
Łagodne przegrzanie może ustąpić po szybkim schłodzeniu i odpoczynku, ale ciężki udar cieplny może prowadzić do uszkodzenia wielu narządów. Przy bardzo wysokiej temperaturze i zaburzeniach termoregulacji zagrożone są między innymi mózg, nerki, serce i wątroba.
Im dłużej utrzymuje się ciężkie przegrzanie bez odpowiedniego leczenia, tym większe ryzyko poważnych powikłań. Dlatego objawy neurologiczne, takie jak splątanie, drgawki czy utrata przytomności, należy traktować jako sygnał alarmowy.
Najważniejsze jest rozpoznanie momentu, w którym zwykłe zmęczenie przestaje być tylko zmęczeniem. Ból głowy, zawroty, nudności, silne pragnienie i osłabienie po przebywaniu w upale są sygnałem, aby przerwać ekspozycję na słońce i rozpocząć chłodzenie organizmu.
Jeśli pojawia się bardzo wysoka temperatura, zaburzenie świadomości, drgawki lub utrata przytomności, nie należy czekać na poprawę. Udar cieplny jest stanem zagrożenia życia i wymaga pilnej pomocy medycznej – w Polsce należy dzwonić pod 112 lub 999.
Ochrona przed słońcem to również ochrona skóry. Regularne stosowanie preparatów z filtrem UV, nakrycie głowy, szukanie cienia i ograniczanie ekspozycji w czasie największego nasłonecznienia pomagają zmniejszyć ryzyko zarówno przegrzania, jak i uszkodzeń skóry.
Przeczytaj również:
Polecane zabiegi: